Pirincimizin gelmesine 2 hafta kala; teyzenin yazdığı mektup ile başlıyorum, sırasıyla diğer yazıları da  geçeceğim. Yazı dilini, samimiyetini, eğlenceli anlatımını sevdiğimin mini deyzesi, öperim.

Deyzepektüs-1,

Melaba tostos. Baktım annen yazmıyo artık ben yazayım bari dedim, yalnızsın, sıkılmışsındır, biliyorum.
Bu sabah dayıcıklarımı anlamış olarak bi aydınlanmayla uyandım. Demek ki böyle bir şeymiş. Öyle bi sevgi ki, aslında senin çocuğun değil, mantıken farkındasın ama biri bunu yüzüne vursa dövebilirsin (~ne münasebet, o çocuk benim çocuğum ya, gen paylaşıyoruz biz bi yerde, gerizekalı mısın sen). Yine canımın içi dayılarımı düşünüyorum, ben böyle hevesle bekle bekle, bi de büyüyüp “yeaa teyze taaam yaa annemler yetmiyodu bi de sen başladın hüff yeaa” diyeceksin ama o güzelim ağzına tabi ki çarpamıycam, hemen ailede en sevdiğin olmak için “ay cınımın içi haklısın gel seni bize götüreyim kafan dağılsın, hem yolda hamburger yedikten sonra uzay mekiği alırız sana!” diycem.
Ben galiba dayı oluyorum.
Sen daha doğmadan ben senin için her şeyin en iyisini biliyorum, her şeyine karışmak istiyorum, biraz da seni kaçırmak istiyorum, bakalım annen baban ne diyecek, güzel bi teklif hazırladım onlara. O kadar çok beklendin ki seni görmeden özlemeyi başardık. Her gün gelsin artık ya diyorum, hemen arkasından ay töbetöbetöbe allahım zamanında gelsin tımımtımım nolur vazgeçtim diye duamsı bişeyler söylüyorum. Böyle de candan, böyle de içten bir deyze adayıyım. Öncelikli amacım, sen büyüyünce eğlenceli teyzen olmak. Olleeey teyzem geliyüüü diye sevineceğin bi insan olmam lazım. Çalışacak vaktim var, merak etme, seni her gördüğümde okulunu sormak dışında bişeyler de yapmaya uğraşacağım minnakım:) Anan baban “şımartma şunu ya!!” diye gözlerini pörtletsinler bana istiyorum. Gerçi baban çok datlış, göz pörtletmez de kıkıkı güler bana. Yalnız anandan ufaktan bi tırsmıyo değilim çocuğum.
Sen biraz anlayacak yaşa gelince, anacuğunla çocukluğumuzun nasıl geçtiğini, bi insanın en yakın dostunun ablası/kardeşi olmasının nası rahatlatıcı bişey olduğunu, gözün kapalı sırtını yaslayabileceğin birinin olmasının huzurunu anlatıcam ki hemen kardeş iste, bi tane daha yapsınlar. Kaburgada bebek ayakları falan bizi ilgilendiren şeyler değil sonuçta, annen düşünsün!
Neyse cancağızım ben bu kadar konuşana dek sen 3 kere uyuyup uyanmışsındır, keyfin gelince çık da gel artık. Yalnız beni o telaşla unutmasınlar, sülalene söyle biri beni arasın hemen, vallahi cıngar çıkartırım.
Gel de bi sarılalım, koklayalım, çok özledik. Mucalaklak!
-Deyya Deyzen

Yorum Yaz